چکیده علم و دانش از مهم ترین عناصری است که فرهنگ جامعه را غنی ساخته و همچون ابزاری برای رشد، نفوذ و توسعه آن به شمار می رود. اگر فرهنگی به فراگیری علم و دانش و گسترش آن اهمیت ندهد و منزلت دانشمندان آن جامعه را نداند، یا آن را نادیده بگیرد، پس عمری کوتاه خواهد داشت یا درمحدوده قلمرو تولد خود باقی خواهد ماند. حال آنکه از افتخارات فرهنگ اسلامی آن است که به علم و دانش، دانش پژوهی و گسترش آن اهمیتی ویژه داده و امام رضا(ع) نیز که سیره و سلوک ایشان برگرفته از فرهنگ توحید اسلامی است، اولا، خود صاحب فضایل علمی بی شماری است، ثانیا، به علم، دانش، تعلیم و تعلم اهمیت خاص داده و در راه بسط، ترویج و گسترش آن از هیچ کوششی فروگذار ننموده است.

|
نوشتار حاضر با محوریت«علم و دانش امام رضا(ع)» ابتدا در بخش اول، تحت عنوان مباحثی پیرامون علم و دانش امام(ع) با طرح عناوینی چون: مفهوم شناسی، اهمیت و فضیلت علم و دانش، علم و دانش امام، مبانی، منابع و حدود و گستره آن کار خود را آغاز کرده است. سپس، در بخش دوم به بررسی و تبیین مبحث اصلی نوشتار یعنی علم و دانش حضرت رضا(ع) به عنوان یکی از فضایل ایشان با مد نظر قرار دادن دو بعد: الف: سیره نظری و ب: سیره عملی حضرت پرداخته است. در سیره نظری علم و دانش رضوی، به تعریف، جایگاه و تحصیل علم و دانش و گسترش آن در اندیشه های ایشان پرداخته شده است. در سیره عملی امام رضا(ع) ابتدا به آراء و نظریات گوناگون پیرامون علم و دانش حضرت رضا(ع) اشاره شده است و در ادامه، علم و دانش های حضرت در ابعاد گوناگون اسلامی،کاربردی، طبیعی، تغذیه، پایه، ادبی و آزمایشگاهی و نیز بیان آثار علمی امام(ع) پرداخته شده است. در نهایت، نتیجه گرفته می شود حضرت رضا(ع) نه تنها به واقع خود صاحب علوم و دانش های فراوانی بوده و عالم آل محمد بودن حق و شایسته ایشان بوده است، بلکه در راه ترویج، توسعه و گسترش آن نیز زحمات فراوانی کشیده و جامعه اسلامی با الگوبرداری از فضایل علمی و دانش ایشان می تواند در تولید علم و دانش بکوشد.
|
|
منبع:علم ودانش امام رضا
|
برچسبها:





